Portret van mijn vader

“Ik sta op de grens van vroeger en later,
voor mij een ruimte die ik nog niet ken.
Achter mij alles wat ik achter moet laten.
Ik sta hier met niets meer dan alleen wie ik ben.”

(Uit: Het lied van Lot van Stef Bos)

 

Mijn vader woont sinds kort in een verzorgingshuis.
Wij staan voor de drempel om zijn oude huis op te ruimen.
Voor de laatste keer leg ik vast wat mij zo dierbaar is.
Als herinnering voor later. Of misschien wel voor nu.