Van drie domme zusjes

13 februari 2019

Het is 1965. 
Drie domme zusjes gaan stiekem aardbeien plukken in de tuin van de baron.
Dan komt de tuinman! Ze rennen weg en vergeten hun kleine broertje mee te nemen.
(Die trouwens pas jaren later wordt geboren, maar dat weet W.G. van der Hulst niet.)
Een retespannend avontuur…….

Agfa Clack

Deze foto uit mijn vroege jeugd is een van mijn lievelings. 
Gemaakt door mijn moeder met een Agfa Clack, gekocht van haar eerste verdiende geld.
Zij maakt zich niet druk om belichting of compositie, maar legt vast wat haar boeit.
Het zwarte kastje staat altijd ‘klik-klaar’ in de kast. Soms gaat er een opzetstukje op. 
Daar doet ze dan een lampje in en ‘flits!’.

Als kind raak ik gefascineerd door dit zwarte kastje. 
Eens in de zoveel tijd laat mij moeder een stapeltje zwart-witbeelden zien.
“Die komen uit het kastje”, zegt ze. “Maar hoe dan?!”, denk ik. 
Ik vind het magisch en begrijp er niets van.

De kracht van beeld

Ik herinner me hoe mijn zusjes eruitzien als ze net zijn geboren.
Tenminste, dat denk ik, want het kan niet.
Toen zij ter wereld kwamen zat ik namelijk nog diep in de pre-embryonale fase.
Beeld beïnvloedt je kijk op dingen en je geheugen. Ook dat fascineert me.

De Jabo op de vloer voel ik nog. 
Het prikt en je krijgt zere knieën als je er te lang overheen kruipt. 
De katoenen luiers waarmee wij ons hadden uitgedost vallen mij nu op.
In die tijd droegen veel vrouwen een hoofddoekje.
(Daar was geen discussie over, dat was heel normaal.)

School

In 1965 mag mijn oudste zusje al naar school.
Ze heeft net geleerd hoe je netjes met je armen over elkaar moet zitten. 
Ze doet het me voor en kijkt of ik het al kan. 
(Kennelijk was dat toen belangrijk, ik heb geen idee waarom.)

Binnenkort mag ik ook naar school.
Het wordt de Fotoacademie in Amsterdam.
Omdat ik nog steeds gefascineerd ben door zwart-witbeelden uit een klein kastje.
Een retespannend avontuur……